Beeldcommunicatie

Beeldcommunicatie een vorm van kinderpsychotherapie.

Beeldcommunicatie als therapie is een heel geschikte methode voor kinderen in de basisschoolleeftijd om een gestagneerde ontwikkeling weer op gang te helpen. Het spel wordt gezien als hét communicatiemiddel van kinderen. De gedachte daarachter is dat kinderen goed in staat zijn om, met de juiste hulp, zelf hun problemen op te lossen.  

Terwijl volwassenen praten over hun problemen, kunnen kinderen in het spelen veel van hun ervaringen en problemen verwerken.

Spelen is voor het kind een manier om zijn gevoelens beter te leren herkennen en situaties beter te begrijpen. Dit zorgt voor een stimulans van de emotionele ontwikkeling (Hellendoorn 2005)

Speltherapie vindt plaats in een spelkamer. De inrichting van zo’n kamer geeft het kind de vrijheid om met allerlei speelgoed en expressiemateriaal te spelen. Het kind kan op diverse manieren laten zien wat hem bezighoudt.  De kern van het therapeutisch gebeuren ligt in het samen spelen. De therapeut speelt dus met het kind mee, volgt het kind in zijn spel, brengt onder woorden wat er gebeurt en hoe het kind de situatie beleeft. Kortom: de therapeut probeert de taal van het kind te begrijpen en helpt het kind om zijn gedachten en gevoelens in het spel te uiten.  (Groothoff 2009)

Deze methode kan gebruikt worden bij

  • emotionele problemen, zoals een gebrek aan zelfvertrouwen, een negatief zelfbeeld, moeite met het uiten van emoties
  • sociale problemen, in het contact met volwassenen of kinderen
  • traumatische ervaringen, zoals het verlies van belangrijke personen, veranderingen in de thuissituatie of gezinssamenstelling, hevig gepest zijn / worden

Vanzelfsprekend worden parallel aan de therapie ook de ouders begeleid. Ouders willen graag weten hoe ze het beste in zo’n periode met hun kind kunnen omgaan. Ook wordt de voortgang van de therapie besproken en de effecten van de therapie in het dagelijkse leven.

Uit: Beeldcommunicatie; J. Hellendoorn, E. Groothoff, P. Mostert, F. Harinck; Bohn Stafleu van Loghum, Houten, 1992)